Przejdź do treści strony WCAG

Koszty postępowania

Koszty postępowania

 

  1. Opłaty sądowe i wydatki (koszty sądowe).

Na koszty sądowe składają się: opłaty i wydatki (np. należności tłumaczy, kuratorów, koszty ogłoszeń).
Do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
Opłaty sądowe to wpis i opłata kancelaryjna.
Wpis pobierany jest od pism wszczynających postępowanie w danej instancji: skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania, wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Wysokość wpisów i zasady ich pobierania uregulowane są rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003 nr 221 poz. 2193).

 

           Opłaty kancelaryjne pobierane są za:

          - odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie                     siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia;

          - każdą stronę odpisu, zaświadczenia, wyciągu lub innego dokumentu wydawanych na wniosek na podstawie akt sprawy                                         sądowoadministracyjnej oraz za stwierdzenie prawomocności;

          - kopie i wydruki dokumentów z akt sprawy sądowoadministracyjnej wydawane na wniosek.

 

Opłaty sądowe uiszcza się gotówką w kasie sądu lub na rachunek bankowy sądu.

Złożenie znaków opłaty sądowej nie jest skuteczne.

Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, oraz skarga o wznowienie postępowania, od których, mimo wezwania, nie uiszczono opłaty (wpisu) podlega odrzuceniu.

Inne pisma, od których, mimo wezwania nie została uiszczona opłata, pozostawione są bez rozpoznania, za wyjątkiem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Nieuiszczona opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem podlega ściągnięciu w trybie egzekucji.

Z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych zwolnieni są:

1) strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach:

  1. z zakresu pomocy i opieki społecznej,
  2. dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej,
  3. dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych,
  4. ze stosunków pracy i stosunków służbowych,
  5. z zakresu ubezpieczeń społecznych,
  6. z zakresu powszechnego obowiązku obrony;
2) prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka;
3) kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy;
4) strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
 
Podstawa prawna i szczegółowa regulacja: art. 211 - 242 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
 
  1. Prawo pomocy
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.

Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru:
 
Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa.
 
Podstawa prawna i szczegółowa regulacja: art. 243 - 263 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.